Komnata Cudów

Sugestywne i tajemnicze miejsce, zamknięte w ścianach historycznego pałacu i odkryte przez czysty przypadek, które wraz z swoimi intensywnymi barwami i zagadkowymi dekoracjami zaciekawił cały świat, a wydaje się być pomostem między historią i odległymi kulturami.

W sercu historycznego centrum Palermo, naznaczonego niezliczonymi śladami, zabytkami i budowlami, które świadczą o historycznej obecności arabsko-normańskiej, znajduje się zaskakujące miejsce, które przez ponad wiek było ukryte w murach prywatnego mieszkania: tak zwana Komnata Cudów, która wydaje się strzec w swoich dekoracjach tajemniczej wiadomości.

Ukryty skarb

Podczas prac restauracyjnych wewnątrz ich XVIII-wiecznego mieszkania, dziennikarze Valeria Giarrusso i Giuseppe Cadilli, usuwając wapno ze ścian uszkodzonych przez wilgoć odkryli fragment srebrnego napisu namalowanego na niebieskim tle. Właściciele nawet sobie nie wyobrażali, że pod pięcioma warstwami farb zostanie odkryty taki skarb. Dzięki skomplikowanym pracom naprawczym i restauracyjnym, przywrócono na światło dzienne wszystkie dekoracje olejne w komnacie: na każdej ścianie i sklepieniu, na intensywnym niebieskim tle są ozdoby i symbole w kolorze złotym i srebrnym, które wydaje się, że są pochodzenia orientalnego. Ale dla jakich celów została zbudowana ta komnata, tak bardzo fascynująca? I jakie sekrety kryją te symbole?

Liczne hipotezy

Odkrycie wzbudziło natychmiast zainteresowanie władz i naukowców pochodzących z Anglii, Niemiec, Hiszpanii, Libanu i Stanów Zjednoczonych. Wszystkie te kraje były szczególnie zainteresowane wyjaśnieniem funkcji tej wyjątkowej komnaty. Badania potwierdziły, że pokój pochodzi z połowy XIX wieku. Według niektórych mógł on służyć do modlitw i medytacji mając na uwadze fakt, że był on skierowany ku Mekce. Inni sugerowali, że może chodzić o „turecką komnatę”, czyli miejsce, w którym odpoczywano, ze względu na swoje dekoracje oraz egzotyczne wyposażenie, które mogło zadziwić gości.

Czytając między wierszami

Najbardziej wiarygodną hipotezą jest ta stawiana przez trzech ekspertów z Instytutu Wschodnich i Azjatyckich Języków na Uniwersytecie w Bonn. Arabista Sarjoun Karam, archeolog Chiara Riminucci-Heine oraz iranista, ekspert od języków orientalnych Sebastian Heine uważają, że w rzeczywistości dekoracje są arabskimi literami, chociaż, biorąc pod uwagę błędy obecne w napisach, musiał je wykonywać sycylijski artysta. Zwłaszcza dekoracja kaligraficzna, która powtarza się niezliczoną ilość razy na ścianach komnaty miałaby brzmieć „To co Bóg chce, żeby się wydarzyło, się stanie. To czego nie chce, się nie stanie”. Jest to maksyma religii islamskiej o głębokim znaczeniu duchowym o poddaniu się woli Boga. Według ekspertów z niemieckiego uniwersytetu, oryginalnie pokój mógł być przeznaczony do rytuałów inicjacyjnych i ezoterycznych związanych z masonerią islamską, a zatem mógł być miejscem zarezerwowanym tylko dla nielicznych.

Złożona harmonia symboliczna

Wszystko to potwierdzałaby obecność licznych symboli związanych z kulturą arabską, które nadają komnacie aurę mistycyzmu. Według interpretacji, największe napisy – tugry, pieczęcie lub podpisy sułtanów – mają za zadanie chronić komnatę przed złymi mocami. Lampy na sklepieniu i na skrzydłach drzwi reprezentują natomiast cztery składniki Islamu: drzewo oliwne i oliwa symbolizują Koran, szkło w lampach uosabia Mahometa, ogniki, które świecą w ich wnętrzach są symbolem rozumu ludzkiego, a sama lampa, w całej swojej złożoności, jest znakiem przewodnictwa duchowego w religii. Światło lampy jest z kolei złożone z pięciu płomieni. Cyfra ta nie jest przypadkowa, ale ma swoje podstawy w teologii islamskiej, ponieważ z jednej strony wskazuje ile razy w ciągu dnia musi się modlić muzułmanin, a z drugiej pięć filarów Islamu: wyznanie wiary, modlitwa, miłosierdzie, post i pielgrzymkę do Mekki.

Związek pomiędzy historią i kulturą

Odkładając na bok hipotezy i nierozstrzygnięte jeszcze do końca kwestie dotyczące znaczenia i przyczyn istnienia tej wspaniałej komnaty, można bez cienia wątpliwości stwierdzić, że jest ona kolejnym elementem układanki, który poświadcza kosmopolityczną przeszłość Palermo i samej Sycylii. Jej historia jest nierozerwalnie związana z tą orientalną i przeplata się z kulturą arabską, ucząc się od innych narodów, szanując i rozumiejąc różnice między nimi oraz wzbogacając się o wyjątkowe dziedzictwo, które wydaje się, że chce nam przypomnieć, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, jak potężne i konstruktywne może być wsparcie i współpraca wielokulturowa między narodami.

Autor: 
Marcello Giusto/Tłum. Paulina Lampkowska
Źródło: 

Italia Mi Piace

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka.