Park Narodowy Brijuni w liczbach

Reklama

czw., 09/17/2020 - 11:18 -- MagdalenaL

Wzdłuż zachodniego wybrzeża Istrii znajduje się kilka grup wysp, wśród których najciekawsza, największa i najbardziej zróżnicowana to grupa czternastu wysp Brijuni, wysepek i klifów. Całkowita powierzchnia Parku Narodowego Brijuni wynosi 3395,00 ha, z czego część morska to 2651,70 ha, a powierzchnia wszystkich wysp to 743,30 ha. Długość wszystkich wybrzeży wyspy wynosi 46,82 km, a długość granicy morskiej 22,93 km. Obecne granice Parku Narodowego Brijuni ustanowiono w 1999 r. Obejmują one wyspy i otaczające je morze wraz z dnem morskim, a ich łączna powierzchnia wynosi około 33,95 km². Długość linii brzegowej wszystkich wysp to aż 46,8 km. Najdłuższe z wysp to Veliki Brijun (25,9 km) i Mali Brijun (8,3 km). Brzegi są przeważnie niskie i kamieniste, ale i dostępne dzięki poziomemu rozwarstwieniu skał, a w niektórych zatokach miejscami występuje żwir i piasek. Park Narodowy Brijuni obejmuje czternaście wysp.

Wyspy należące do Parku Narodowego: 

  • Veliki Brijun
  • Mali Brijun
  • Sv. Marko
  • Gaz
  • Okrugljak
  • Supin
  • Supinić
  • Galija
  • Grunj
  • Vanga (Krasnica)
  • Pusti otok (Madona)
  • Vrsar
  • Sv. Jerolim
  • Kozada

Pod względem geologicznym i geomorfologicznym Brijuni jest kontynuacją zachodniej Istrii Czerwonej.

Kanał Fažana

Głębokość kanału wynosi zaledwie 12 metrów. Biorąc pod uwagę, że głębokość kanału Fažana wynosi zaledwie 12 metrów, jeszcze dziesięć tysięcy lat temu Brijuni były częścią kontynentalnej części Istrii. Na wyspach dominują poziome lub tylko lekko nachylone warstwy wapienia kredowego ze stosunkowo grubą warstwą gleby węglanowo-brunatnej lub miejscami czerwonej gleby. Kamień należący do tej formacji jest biały, łatwo się kruszy, ma strukturę marmuru i jest bogaty w glinę i kwas krzemowy. Jest twardy i stanowi doskonały materiał budowlany. Te walory kamienia docenili także rzymscy budowniczowie.

Średnia roczna temperatura 13,9 °C

Brijuni pod względem klimatycznym to północna część Morza Śródziemnego, ma cechy charakterystyczne dla zachodniego wybrzeża Istrii ze stosunkowo wysoką wilgotnością względną (76%). Średnia roczna temperatura wynosi 13,9 ° C, średnie roczne opady to 817 mm, a średnia roczna liczba godzin nasłonecznienia wynosi około 2350.

Harmonia natury i człowieka 

Bioróżnorodność

To, co jest charakterystyczne dla Wysp Briońskich, to szczególna różnorodność biologiczna wynikająca z położenia geograficznego, podłoża geologicznego i geomorfologii, różnorodności siedlisk i wyspiarskiej izolacji. Naturalna różnorodność biologiczna została szczególnie wzbogacona przez człowieka dzięki tradycjonalnemu zarządzaniu.

Veliki Brijun, jako największa wyspa archipelagu Brijuni, częściowo zagospodarowana w harmonijny krajobraz trawników i parków krajobrazowych, zawiera, oprócz niezwykle cennych pozostałości dziedzictwa architektonicznego, zachowane systemy roślinności dla klimatu typu zachodnioistryjskiego. Należy zauważyć, że prawie 80% obszaru chronionego Parku Narodowego Brijuni znajduje się w morzu i zawiera prawie wszystkie oryginalne elementy morskiego ekosystemu Adriatyku.

Dużo słońca i ciepła oraz dość dużo wilgoci 

Klimat na Brijuni jest łagodny, śródziemnomorski z dużą ilością słońca i ciepła oraz dużą ilością wilgoci w powietrzu, co pozwala na rozwój bujnej roślinności i przyjemny pobyt na wyspach. Zimą średnia temperatura powietrza wynosi około 6,3 ° C, wiosną 12,2 ° C, latem 22,2 ° C, a jesienią 14,8 ° C. Temperatura morza latem waha się między 22 a 25 ° C, a temperatura powietrza to około 23 ° C.

Historia zmian nazwy 

Terminologia archipelagu

Większość toponimów istryjskich ma historycznie dwuimienne lub dwujęzyczne nazwy, więc włoska nazwa Brijuni odpowiada chorwackiej nazwie Brijuni. Wyspy nie zawsze były tak określane, ich nazwa zmieniała się na przestrzeni dziejów.

Insullae Pullariae

W starożytności wyspy nazywały się Insulae Pullariae i wspomina o nich już Pliniusz Starszy,  pisząc o licznych rzymskich willach, które zdobiły brzegi wysp. W tym czasie wyspy Mali i Veliki Brijun tworzyły jedną całość. W VI wieku po raz pierwszy pojawia się Brevona, nazwa o znaczeniu ostrzegającym przed mieliznami. Według niektórych badaczy toponim ten pochodzi z okresu późnej starożytności, a według innych z czasów jeszcze przediliryjskich.  Znane są nam liczne formy tej nazwy z okresu weneckiego (Brevogno, Brevono, Brevonio / Brevonis, Breoni, Dibrioni). Pierwsza wzmianka o Brijuni pochodzi z 1421 roku. Forma ta pozostała w języku włoskim i weszła do języka chorwackiego i chorwackiej toponimii. Tak więc do dziś w użyciu są zarówno oba warianty historyczne i językowe: Brijuni i Brioni.

Autor: 
Tłumaczenie: Patrycja Szcześniak
Zagłosowałeś na opcję 'down'.

Reklama