Jubileusz symbolu Wielkiej Brytanii

Reklama

pt., 02/08/2019 - 19:46 -- koscielniakk

8 lutego 1956 roku brytyjska firma AEC wyprodukowała pierwszy piętrowy czerwony autobus Routemaster, który w niedługim czasie obok Big Bena, królowej Elżbiety II i czerwonej budki telefonicznej stał się symbolem Zjednoczonego Królestwa.

 

​​

Pojazd ten został zaprojektowany w 1954 roku w zakładzie Aldenham Works, który znajdował się w hrabstwie Hertfordshire. Prezentacji tego najpopularniejszego modelu towarzyszyło hasło: "Nowy autobus dla Londyńczyków".

Wygląd i funkcjonalność autobusu przysporzyła mu dużą popularność wśród londyńczyków i turystów. Głównymi jego zaletami jest tylne wejście w rodzaju rampy oraz obecność konduktora, wymuszona tym, że kabina kierowcy jest odizolowana od wnętrza.

Tylna rampa pozwala dużej liczbie pasażerów na wsiadanie i wysiadanie nie tylko na przystankach, ale również podczas postoju na światłach, czy też w czasie powolnej jazdy w korku. Konduktor pobiera opłaty za przejazd w trakcie jazdy, co redukuje czas postoju na przystankach. Autobusy te miały jednak też wady: niską wysokość pokładów, co utrudniało stanie na pokładzie dolnym oraz przechodzenie przez górny pokład (stanie na piętrze było zabronione). Mało miejsca było też na nogi pasażerów siedzących, a to oznaczało mniej wygodną podróż.

Pierwsze egzemplarze o długości 8,38 m były dłuższe niż pozwalały przepisy. Zaczęły obsługiwać trasy w 1959 roku. Wprowadzanie autobusów piętrowych miało na celu zastępowanie trolejbusów. Proces wymiany trwał do maja 1962. Ostatni model Routemastera (RML 2760) zaczął obsługiwać londyńskie trasy w marcu 1968 roku. Routemastery w wersji RML były dłuższe, mierzyły 9,1 m. Wyprodukowano ich 500 egzemplarzy. Zastąpiły one autobusy starszej generacji: AEC Regent III RT oraz konkurencyjne Leyland Titan RTL i RTW.

 

url.jpg​​

Wycofywanie z użycia Routmastera rozpoczęto w 1982 roku, lecz prawie całkowicie zatrzymano w 1988. W 1992 zaproponowano program, celem którego było odnowienie i unowocześnienie 500 Routmasterów serii RML, tak aby mogły służyć przez kolejne 10 lat. Prace polegały na modernizacji wnętrza i wymianie silnika a zlecono je firmom Mainline, TBP i Leaside Buses. Remonty zakończyły się w 1994 roku, kiedy to również skończyła się prywatyzacja komunikacji autobusowej w Londynie. Od tej pory ostatnie 500 egzemplarzy jeździło pod marką 9 nowych firm, następców londyńskiego przedsiębiorstwa autobusowego.

Ken Livingstone, ówczesny burmistrz Londynu, pomimo wcześniejszych obietnic o zachowaniu Routmastera, ogłosił fazowe jego wycofywanie, by spełnić wymagania stawiane przez narodowy program do walki z dyskryminacją ludzi niepełnosprawnych (Disability Discrimination Act) – do 2017 r. miały zostać zniesione wszelkie bariery dla osób niepełnosprawnych.

 

Autor: 
Kamila Kościelniak
Źródło: 

Wikipedia

video: 

Reklama